Mattias Kumm

Izvor: Wikicitati
Jump to navigation Jump to search
Mattias Kumm
njemački pravni teoretičar
Rođenje 15. avgust 1967.
Bremen, Njemačka
  • "Konstitucionalizam ustanovljava okvir principa koji nude osnove i ograničenja pravnog autoriteta bilo kojeg pravnog poretka unutar liberalno-demokratske tradicije. Ti principi upravljaju ispitivanjem da li rezultati određenih pravotvornih procedura na nivou sveobuhvatnijeg pravnog poretka učinkovito ustanovljavaju pravne obaveze ili da li je, u određenom kontekstu, opravdano nepriklanjanje njima na nivou parohijalnijeg pravnog poretka. Princip ustanovljavanja vladavine prava izvan države i funkcionalni i proceduralni obziri koji ga podržavaju, nude pretpostavku da posljedice pravotvornih procedura na nivou sveobuhvatnijeg pravnog poretka trebaju biti poštovane od njegovih adresata. Ta pretpostavka može biti pobijena ako i u opsegu u kojem je nepriklanjanje nužno za promicanje kompenzatornih principa koji se odnose na nadležnost, proceduru, ili suštinu, koji u relevantnom kontekstu imaju veću težinu. Doktrine koje sudovi koriste da struktuiraju odnos između različitih pravnih poredaka ustanovljavaju jurisdikcione, proceduralne i suštinske uslove u skladu s kojim sudovi tvrde da je opravdano prakticirati institucionalizovani građanski neposluh ili zaštititi ustavni identitet - institucionalni kolektivni ekvivalent savjesti pojedinca - parohijalnijeg pravnog poretka. Te doktrine su opravdane ako se, sve uzeto u obzir, mogu rekonstruisati kao posljedice balansiranja relevantnih sukobljenih normativnih obzira [...] Ideja institucionalizovanog prigovora savjesti i građanskog neposluha, onda, nudi dobar način obuhvatanja moralne poente ustavnog pluralizma." (The Moral Point of Constitutional Pluralism: Defining the Domain of Legislative Institutional Civil Disobedience and Conscientious Objection)


  • "Odlučujuća odlika ustavnih ugovora koji ustanovljavaju autonomni pravni poredak u određenom je smislu u tome što se njegovo isticanje autoriteta dijelom neposredno temelji na ustavnim principima. Njegovo isticanje autoriteta nije utemeljeno isključivo na činjenici što su ga države članice potpisale i ratifikovale, čak i ako ne bi stupio na snagu da ga države članice nisu potpisale i ratifikovale. Ideja ustavnog ugovora, onda, suprotno tvrdnjama demokratskih etatista, nije sama sebi kontradikcija." (Ibid.)


  • "Kada nacionalni sud prizove ustavni identitet nacionalne zajednice kao argument za nepoštovanje pravne obaveze, nije [...] neuvjerljivo razumjeti tu tvrdnju kao demokratski “konstitucionalizovanu” verziju onoga što se na pojedinačnom nivou može prepoznati kao prigovor savjesti." (Ibid.)


  • "Ideja ustavnog pluralizma urezuje treći put u zamišljanju pravnog svijeta između hijerarhijske integracije unutar jednog pravnog poretka u jednu ruku, i radikalnog pluralizma u drugu, gdje činioci svakog pravnog porekta djeluju bez sistematskog obaziranja za koherentnost cjeline." (Ibid.)